متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

پرورش ماهی قرمز در اکثر کشورهای جهان متداول است. هدف از این تحقیق، شناخت و بررسی باکتریهای شایع و قابل انتقال میان ماهی و انسان در استخرهای ماهی قرمز استان گیلان، عوامل مستعد کننده در بیماریزایی ماهی قرمز و مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری های جداسازی شده از ماهی قرمز بوده است. در این پژوهش، 150 نمونه ماهی قرمز از چهار مزرعه (12 استخر) استان گیلان بصورت فصلی و انتخابی صید و بطور زنده به آزمایشگاه باکتری شناسی پژوهشکده آبزی پروری انزلی انتقال داده شدند و به روش افتراقی و بیوشیمیایی، باکتریهای مختلف جداسازی وشناسایی شدند. نتایج نشان داد جدایه های جداسازی شده از ماهی قرمز و آب استخر در فصول مختلف سال شامل Enterobacteriaceae، Pseodomonas sp.، . spAeromonas Sterptococcus sp.، Vibrio sp.، sp. Micobacterium بودند. بیشترین و کمترین درصد فراوانی باکتری در ماهی، بترتیب متعلق به جنس سودوموناس (6/33%) و استرپتوکوکوس (3/7%) بود.

آپوپتوسیس نوعی مرگ برنامه ریزی شده سلولی است که نقش بسیار مهمی را بدنبال بروز فعالیت هورمونهای استرس نظیر کورتیزول در بافتهای جانوری ایفا می کند. اثرات هورمون کورتیزول بر بافت بیضه ماهی طلایی (Carassius auratus) نابالغ (با شاخص گنادوسوماتیک 1.94-2.4 درصد) و بالغ (با شاخص گنادوسوماتیک 2.75-4.65 درصد) در شرایط in vitro با استفاده از انتقال برشهای بافتی با ضخامت 20μm به محیط کشت M199 از طریق افزودن سریع مکمل FBS (سرم جنین گوساله) و هورمون کورتیزول در دوزهای 0، 50، 100، 200، 400، 750 و 800 نانوگرم/ میلی لیتر) مراحل انکوباسیون بافتها طی 24، 48 و 72 ساعت و در دمای 18 درجه سانتیگراد انجام شد. پس از انکوباسیون، شستشو و هموژنیزه کردن نمونه ها با محلول PBS (فسفات بافر نمکی) صورت پذیرفت و فعالیت سطوح آنزیم Caspase-3 طی مراحل دوتکراره (duplicate) و سه تکراره (triplicate) مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج حاصل مبین افزایش قابل توجه آنزیم Caspase-3 در بیضه های نابالغ پس از تیمار 72 ساعت با دوز کورتیزول 750 نانوگرم/ میلی لیتر و همچنین 400 نانوگرم/ میلی لیتر بوده است (P<0.05). در مقابل هیچگونه اختلاف معنی داری در بافتهای شاهد یا تحت تیمار کورتیزول در بیضه های بالغ مشاهده نشد. این پژوهش برای اولین بار به اثبات رساند که هورمون کورتیزول موجب بروز پدیده آپوپتوسیس در بیضه ماهی طلایی بر اساس مرحله رسیدگی جنسی (در مرحله نابالغ) می گردد.

تولید سوریمی از ماهیان کم مصرف یکی از روش هایی است که امروزه برای افزایش مصرف این دسته از ماهیان پیشنهاد می گردد. در این تحقیق از ماهی کاراس (Carassius carassius gibelio) جهت تولید سوریمی استفاده شد. تیمارهای تحقیق به ترتیب، سوریمی نگهداری شده در دمای انجماد ( -18oC) (گروه 1) و سوریمی نگهداری شده در دمای فوق سرما (-3oC) (گروه 2) می باشد. این تیمارها طی 60 روز نگهداری به صورت دوره ای تحت آزمایش های ترکیبات شیمیایی (رطوبت، پروتئین، چربی، خاکستر و pH) و آزمایش های فساد شیمیایی و اکسیداسیون شامل مجموع بازهای نیتروژن فرار (TVB-N) و تیوباربیتوریک اسید (TBA) قرار گرفتند. بر اساس نتایج آماری میزان چربی، pH، TVB-N و TBA در طول دوره نگهداری در گروه 2 به طور معنی داری بیشتر از گروه 1 بود (0.05> p). با افزایش مدت زمان نگهداری شاخص های فساد شیمیایی در هر دو تیمار به طور معنی داری افزایش یافتند (.050> p) نتایج نشان داد سوریمی نگهداری شده در دمای انجماد از کیفیت بهتری نسبت به سوریمی نگهداری شده در دمای فوق سرما برخوردار بود. به دلیل افزایش میزان شاخص های فساد در روزهای پایان نگهداری، مشاهده گردید زمان ماندگاری سوریمی ماهی کاراس در دمای انجماد بالاتر از سوریمی نگهداری شده در دمای فوق سرما بوده و کیفیت سوریمی نگهداری شده در دمای انجماد تا پایان دوره نگهداری حفظ گردید.

در این بررسی ضایعات پوستی توموری شکل در ناحیه پشتی، باله پشتی و سر ماهیهای حوض 3 ساله که به عنوان ماهیهای زینتی در استخرهای سیمانی نگهداری می شدند در مطالعه هیستوپاتولوژی تومور فیبروم پوستی تشخیص داده شد. از نظر ماکروسکوپیک توده های فوق گل کلمی شکل نسبتا سفت و به شکل صورتی مایل به سفید بودند و در مطالعه میکروسکوپی وجود سلولهای فیبروبلاست فراوان با رشته های همبندی متراکم در بافت زیر پوستی و عدم وجود مشخصات بدخیمی بافتی مشاهده گردید. چنانچه مطالعات بیشتری در زمینه شناخت عامل ایجاد کننده فیبرومای پوستی صورت گیرد اقدام مهمی در پیشگیری از خسارات اقتصادی به پرورش دهندگان و دوستداران این ماهیها خواهد بود.

ماهی قرمز یا ماهی حوض طلایی ازماهیان مهم زینتی و از خانواده کپور ماهیان است که به طور گسترده و با قیمت ارزان در مقایسه با سایر ماهیان زینتی در دنیا مورد استفاده قرار می گیرد به منظور شناسایی انگل های خارجی این ماهی و کسب اطلاعات از میزان درگیری با این گونه انگل ها تعداد 35 عدد از گونه فوق مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت. بدین منظور با جمع آوری ماهیان از مراکز تکثیر در شهرستانهای اصفهان، شهرکرد و کاشان و حمل آنها با کیسه های مخصوص حمل ماهی، به مرکز تحقیقات شیلات واقع در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد انتقال داده شدند و پس از زیست سنجی هر کدام اقدام به جداسازی انگل ها از پوست ، باله و آبشش ها گردید در این تحقیق انگلهای تریکودینا، گونه ژیروداکتیلوس، داکتیلوژیروس بائری، داکتلوژیروس انکوراتوس و گونه داکتیلوژیروس مورد شناسایی قرارگرفت. در کل 31.43 درصد ماهیان مورد بررسی سالم و 68.57 درصد آنها آلوده به این انگلها بوده اند. بر روی پوست و باله ها تریکودینا با 34.28 درصد بیشترین و ژیروداکتیلوس با 8.57 درصد کمترین میزان آلودگی را به خود اختصاص دادند همچنین بر روی آبشش نیزجنس داکتیلوژیروس با 25.71 درصد بیشترین و جنس ژیروداکتیلوس با 20 درصد کمترین میزان آلودگی را داشته اند. در مطالعه صورت گرفته ژیروداکتیلوس بائری به عنوان انگل اختصاصی ماهی قرمز جداسازی شده است که ویژگی میزبانی انگل مذکور را نشان می دهد.

زمینه مطالعه: ماهی ها همواره در معرض عوامل بیماریزای مختلف هستند که در این میان انگل ها نقش مهمی دارند. انگل ژبروداکتیلوس از شاخه کرم های پهن و از جمله انگل های خارجی تک میزبانه مهم ماهی های پرورشی و آزاد آب های شیرین، شور و ماهی های زینتی محسوب می شود که می تواند سبب ایجاد بیماری و خسارات اقتصادی قابل توجهی گردد. انگل ژیروداکتیلوس در بین ماهی های زینتی به ویژه در خانواده کپورماهیان بسیار شایع است.هدف: در این مطالعه انگل ژیروداکتیلوس بر اساس ویژگی های مورفومتریک و مولکولی در ماهی طلایی مورد بررسی قرار گرفت.روش کار: انگل ژیروداکتیلوس از سطح بدن، پوست، باله ها و آبشش نمونه های ماهی طلایی پس از انتقال به آزمایشگاه توسط گسترش مرطوب جداسازی گردید و توسط میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت. ویژگی های ریخت شناسی هریک از انگل ها با اندازه گیری قسمت های مختلف اپیستهاپتور انگل (قلاب مرکزی، قلابک حاشیه ای، میله پشتی و میله شکمی) انجام شد. جهت بررسی مولکولی گونه انگل ژیروداکتیلوس، پرایمر بالادست، در ناحیه 5.8 ژن RNA ریبوزومی 5’CGATCATCGGTCTCTCGAAC3’)) و پرایمر پایین دست، در ناحیه ITS2 ژن RNA ریبوزومی 5’TTAAGGAAGAACCACTAGAG3’)) برای تکثیر DNA گونه های انگل ژیروداکتیلوس به روش PCR، طراحی گردید.نتایج: ویژگی های ریختی گونه انگل ژیروداکتیلوس با استفاده از کلیدهای تشخیصی Yamaguti در سال 1961 بررسی گردید، سپس توالی به دست آمده از انگل مورد نظر با توالی های ثبت شده انگل ژیروداکتیلوس در ژن بانک مورد مقایسه قرار گرفت و نهایتا انگل ژیروداکتیلوس کوبایاشی شناسایی گردید.نتیجه گیری نهایی: استفاده از نتایج بررسی مورفومتریک همراه با نتایج مولکولی، بهترین روش دستیابی به شناسایی صحیح گونه های جدید این انگل می باشد.

موجودات آبزی بطور مداوم در معرض خطرات ناشی از آلودگی های محیط زیست قرار دارند. یکی از مواد آلوده کننده LABS با آلکیل بنزن سولفانات خطی است که به میزان زیادی مورد استفاده قرار می گیرد. به منظور مطالعه اثر این ماده آلوده کننده بر پارامترهای سرمی ماهی قرمز، 152 عدد ماهی قرمز (18 تا 20 سانتیمتر) به تعداد مساوی در 4 گروه تقسیم گردیدند. گروه یک بعنوان شاهد و 3 گروه دیگر بعنوان گروه های مورد آزمایش به مدت 21 روز به ترتیب در معرض مقادیر، 5، 10 و 15ppm ماده LABS قرار گرفتند. در پایان آزمایش ازماهیان خونگیری بعمل آمد و مقادیر اوره، اسید اوریک، کراتینین،  AST(آسپارات آمینوترانسفراز)، ALT (آلانین آمینو ترانسفراز) و فسفر با روشهای مربوطه مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتایج حاصل با استفاده از آزمون آنالیز واریانس (ANOVA) و آزمون چند دامنه ای دانکن مورد مقایسه قرار گرفتند. میزان اوره در گروه 1 و 2 بطور معنی داری از گروه شاهد کمتر (P<0.05) و میزان اسید اوریک در گروه 2 بطور معنی داری از گروه شاهد بیشتر بود(P<0.05) . میزان کراتینین در گروه 3 و میزان فسفر در گروه 2 بطور معنی داری از گروه شاهد بیشتر بود (P<0.05). میزان AST در گروه 2 بطور معنی داری از گروه شاهد کمتر(P<0.05) و میزان ALT در گروه 2،1و3 بطور معنی داری از گروه شاهد کمتر بود (P<0.05).